Η κούκλα που ταξίδευε στον κόσμο

Ένα από τα βιβλία που μας άρεσε πιο πολύ, ιδίως στην Ιόλη και σε εμένα, ήταν "Η κούκλα που ταξίδευε στον κόσμο", της Αλεξάνδρας Μητσιάλη. Μια συγκινητική ιστορία με όμορφη εικονογράφηση που μιλάει για την παιδική εργασία.

Την πρώτη φορά που το διαβάσαμε δεν έκανα πολύ modeling αλλά σχολιάσαμε την ιστορία και μιλήσαμε για τα συναισθήματα που μας προκαλεί. Η ιστορία μιλάει για τρία κορίτσια, τη Ναϊρή και την Όλια που αναγκάζονται να δουλεύουν και τη Σόφι, που ζει σε καλύτερες συνθήκες. Η κούκλα ταξιδεύει από το ένα κορίτσι στο άλλο για να καταλήξει τελικά στα χέρια της Σόφι. Καθώς διαβάζαμε, η Ιόλη έδειχνε μεγάλο ενδιαφέρον για το βιβλίο και σχολίαζε διάφορα. Για την ιστορία της Ναϊρή είπε "λυπάμαι" και "θυμώνω", για την Όλια που δούλευε μέσα στο κρύο, "φοβάμαι βλέπω", "βλέπω γάντια παγωμένο", ενώ για τη Σόφι σχολίασε ότι της φάνηκε "όμορφη" και "χαρούμενη". Επίσης έλεγε "μακριά αυτήν" και "πολύ μακριά" για την κούκλα που έπρεπε να φύγει από τα δύο πρώτα κορίτσια. Τη ρώτησα αν νομίζει ότι η Όλια θα μπορούσε να πάρει την κούκλα για δική της και είπε "κούκλα έχω(ει) πάρει δεν μπορώ(ει)". Στο τέλος μιλήσαμε για το πρόβλημα της παιδικής εργασίας, για τα παιδιά που ζουν μέσα στη φτώχεια και αναγκάζονται να δουλεύουν για να ζήσουν. Ακόμα διαβάσαμε και ένα άρθρο από το Διαδίκτυο που έλεγε για τα δικαιώματα των παιδιών. Την επόμενη φορά που διαβάσαμε το βιβλίο, τους έκανα modeling κάποια σημεία του κειμένου.

Λέξεις / φράσεις για modeling: δουλεύω, φτιάχνω, πουλάω, αγοράζω, παίρνω, δεν παίρνω, φτωχός, παιχνίδι, κούκλα, παιδί, κορίτσι, ρούχα, δώρο, γενέθλια, ζέστη, κρύο, χειμώνας, αγαπημένη μου, είσαι δική μου, για πάντα, συναισθήματα, γνώμη, περιγραφές Ως πρώτη δραστηριότητα ζωγράφισα στα κορίτσια δύο κούκλες που τους έμοιαζαν και γράψαμε γύρω γύρω τα δικαιώματά τους. Η Ιόλη τα είπε με το σύστημά της (ροζ λέξεις στη φωτογραφία). Αφού πρώτα είχε επιλέξει αρκετά ανεξάρτητη, την πήγα και εγώ στην κατηγορία "άλλα ουσιαστικά" και επέλεξε την αγκαλιά και τον βοηθό.

Την επόμενη φορά μιλήσαμε για τις χώρες που μένουν τα κορίτσια του βιβλίου, τις εντοπίσαμε στον παγκόσμιο χάρτη και ψάξαμε φωτογραφίες στο Διαδίκτυο. Το βιβλίο δεν λέει ακριβώς πού έμεναν αλλά με βάση τις περιγραφές διάλεξα για τη Ναϊρή την Ινδία και για τα άλλα δύο κορίτσια τη Ρωσία. Η αναζήτηση στο Διαδίκτυο έγινε με λέξεις κλειδιά, π.χ. Ινδία, Ρωσία, φτώχεια, παιδική εργασία, γάμοι, παλάτια, τοπία κ.α.. Η Ιόλη με βοήθησε αρκετά να γράψω τις λέξεις στο πληκτρολόγιο της αναζήτησης και κάποια γράμματα τα επέλεγε και μόνη της. Είδαμε αρκετές φωτογραφίες και σχολιάσαμε τα καλά και τα άσχημα στοιχεία της κάθε χώρας. Στα καλά περιλαμβάνονται η κουλτούρα, τα φυσικά τοπία και τα αξιοθέατα. Ενώ ως άσχημα, είδαμε φωτογραφίες που σχετίζονται με τη φτώχεια, τον υπερπληθυσμό, τις κοινωνικές αντιθέσεις και την παιδική εργασία.

Από τις φωτογραφίες που είδαμε και το χάρτη της κάθε χώρας, φτιάξαμε ένα κολάζ για να μας βοηθήσει στην επόμενη δραστηριότητα που ήταν η δραματοποίηση. Η κάθε μία διάλεξε να παίξει ένα κορίτσι της ιστορίας και εγώ πήρα το ρόλο της δημοσιογράφου που τους παίρνει συνέντευξη. Μου αρέσει που συνήθως δεν συμπίπτουν οι επιλογές τους, η κάθε μια έχει τη δική της άποψη! Η Ιόλη διάλεξε την Όλια και η Μελίνα τη Σόφι. Την Ναϊρή την έπαιξα εγώ στο τέλος, όπου τα κορίτσια μου έκαναν αυτές από μια ερώτηση ως δημοσιογράφοι.

Το σκετσάκι μας είχε μεγάλη επιτυχία και κράτησε το ενδιαφέρον της Ιόλης μέχρι το τέλος. Η Μελίνα μετά από λίγο βαρέθηκε λίγο γιατί έπρεπε να περιμένει και την αδερφή της να μιλήσει αλλά και αυτή συμμετείχε μέχρι το τέλος. Ως δημοσιογράφος τους έκανα τις ίδιες ερωτήσεις εναλλάξ για να μην χρειάζεται να περιμένει η μία την άλλη πάρα πολύ. Στη συνέντευξη, αφού χαιρετηθήκαμε, τους έκανα διάφορες ερωτήσεις για τον εαυτό τους, πόσο χρονών είναι, που μένουν, αν δουλεύουν, αν πηγαίνουν σχολείο, κ.α.. Την Ιόλη τη βοηθούσα σε κάποια σημεία, πηγαίνοντας την στην αντίστοιχη κατηγορία, όπως χαιρετισμοί και νούμερα για την ηλικία, αλλά στις περισσότερες ερωτήσεις απαντούσε ανεξάρτητη. Μου άρεσαν πολύ οι απαντήσεις της σε κάποιες από τις ερωτήσεις, όπως όταν τη ρώτησα γιατί δουλεύει, μου είπε "Δεν έχω κουκλόσπιτο" (για να αγοράσει παιχνίδια) και πρόσθεσε ότι θέλει να ξεκουραστεί "εγώ ξεκουράζομαι". Όταν τη ρώτησα πώς είναι το σπίτι της μου απάντησε "Χρειάζομαι πάω εκεί τρώω, πίνω". Μετά τη ρώτησα αν πάει σχολείο και είπε "έξω πάω" (Η Όλια δούλευε έξω στο δρόμο). Ακόμα, όταν της είπα να μου πει κάτι για τον εαυτό της, σχολίασε αυτό που της είχε κάνει εντύπωση και την προηγούμενη φορά "κρύο ανάμνηση". Η δραματοποίηση από τη μία είναι πρόκληση για την Ιόλη, γιατί πρέπει να αυτοσχεδιάσει και να είναι και εντός θέματος, αλλά από την άλλη τη βοηθάει το γεγονός ότι στο διάλογο δε χρειάζεται να μιλήσουμε με πλήρεις προτάσεις, συνήθως απαντάμε με μικρές προτάσεις ή ακόμα και μονολεκτικά. Οι προσπάθειες επικοινωνίας της δεν είναι πάντα επιτυχημένες, ακόμα και αυτή τη φορά που συμμετείχε αρκετά, υπήρχαν και στιγμές που δεν ήμουν σίγουρη τι ήθελε να πει ή που μπορεί να έλεγε τα δικά της (ότι θέλει να σταματήσει, να δει τηλεόραση κ.λπ.). Το γεγονός όμως ότι προσπαθεί να υποδυθεί έναν χαρακτήρα είναι πολύ σημαντικό και είναι κάτι που δε θα μπορούσε να κάνει πριν μερικά χρόνια. Σε χρήστες εναλλακτικής επικοινωνίας που δεν μπορούν να συμμετέχουν τόσο, τους βοηθάμε περισσότερο και προσπαθούμε να τους δείξουμε εμείς τον τρόπο που θα μπορούσαν να πουν κάτι.